man o man, wat is lastig om hier internet te vinden. Laatst hadden we wel ergens een verbinding, maar dat was op een hele oude computer met een modem verbinding. Niet echt bepaald snel en zeker niet de moeite waard om iets op deze site te zetten.

Achja, we hebben nu wat en zullen jullie even op de hoogte brengen.

We zijn inmiddels een week verder en hebben heel veel meegemaakt. Natuurlijk een geweldig afscheid met familie en vrienden. Toen begon de trip eindelijk. Zelf had ik nog steeds niet in de gaten dat het zo ver was, maar toen ik eenmaal onderweg was, ja, toen begon het me te realiseren. We gaan voor 3 weken met een oud busje naar Gambia rijden. Door allemaal landen waar ik nog nooit ben geweest. Een trip dat normaal voor mij niet is weggelegd en nu toch wel in een tentje, de bus of open lucht moet gaan slapen.

De eerste rit was zwaar, laat vertrek uit Antwerpen en dan meteen bijna 700km rijden naar Poitiers in Frankrijk. Best een eind rijden. Het was een leuke rit en hebben direct een beetje een groep gevormd met andere deelnemers van onze leeftijd. Eenmaal aangekomen in Poitier was het natuurlijk tijd om een hotel te zoeken (en eten natuurlijk). Sommige deelnemers hadden al hotels vantevoren gereserveerd, wij natuurlijk niet, want dan heb je geen avontuur. Uiteindelijk hebben we dan in hetzelfde hotel geslapen als de rest (formule 1) en het was vies. We hebben dan met zn allen lekker buiten op de pakeerplaats onze vuurtjes gemaakt en daar zitten koken onder het genot van bier en wijn natuurlijk.

De volgende dag weer vroeg op met stormachtig weer op weg naar een rit van 900km voorbij Madrid. natuurlijk ook een lange rit vol met asvalt wegen. Niet veel bijzonders, wel een geweldige tijd met onze mede reizigers. Door wind en regen waren sommige wegen afgesloten en moesten we een detour nemen. Wel leuk om een andere route te nemen en lekker rustig aan te doen, nadeel alleen is dat we dan altijd laat aankomen. Wederom hier een hotelkamer bij de formule 1 om vervolgens weer vroeg op te staan om ons te meldden bij het eerste checkpoint  bij Sotogrande.

Dus vroeg uit de veren en op weg naar Sotogrande. Onderweg nog even gestopt bij het huis van Oscar zijn ouders in Benalmadena. We hadden besloten om met zn allen daar langs te rijden en dan via Marbella naar Sotogrande te rijden. Toen we bij het huis van mijn ouders kwamen stond er eten en drinken klaar voor de trip. Die hebben we ingeladen en wilden toch nog even een duikje nemen. Helaas had ik de sleutels niet bij en hebben we over het hek geklommen. We werden betrapt door de buurvrouw die op de hoogte was dat wij kwamen. Gelukkig vond ze het niet erg en hielp ze ons over het hek te komen met ladders etc. Even een duikje genomen in het zwembad en weer verder naar Marbella. Lekker auto’s kijken en mooie winkels. Helaas konden we geen plekje vinden voor alle auto’s en zijn even langs de boulevard gereden en weer verder naar Sotogrande voor een een stop in een hotel en lekker eten.

Inmiddels zijn we aangekomen op 2 maart, waarbij we vroeg zijn vertrokken naar de oversteek naar Marokko. De pond duurde niet lang en waren binnen 50min in Marokko. Eenmaal bij de gresn aangekomen ging alles voorspoedig totdat we echt bij de douane kwamen en we werden tegengehouden omdat er allerlei spullen zijn meegenomen voor de lokale bevolking van Gambia. Niet iedereen had een paklijst (waarbij wij ook niet) en de bus met allerlei producten werd tegegehouden en hebben we uren moeten wachten. Uiteindelijk was alles in order en konden we verder.

Die avond na een lange tocht in de bergen en natuurlijk alles donker ging een van de auto’s stuk. De mercedes van de dukes of desert was de shokdemper gebroken en de bodemplaat. Gelukkig hadden we een monteur in ons midden en die heeft  na urden van alles en nog wat bij elkaar kunnen knutselen en waren we weer onderweg. Uiteindelijk kwamen we dus pas om 03.30 ’s nachts aan bij onze bestemming.

Verder door alle bergen en vlaktes om weer aan te komen in de sahara. Wat prachtig allemaal. Mooie zand duinen en oases. De bus trok het zand niet heel goed, want bij het hotel midden in de sahara liep hij al vast bij de eerste zandberg. We hebben daar besloten om met 2 teams verder te gaan rijden. De 4×4 auto’s en de normale auto’s om weer 400km verder elkaar te ontmoeten.

Alles is goed verlopen, maar toch zijn er al heel wat onderdelen en banden vervangen. WIj hebben tot nu toe nog niets gehad met ons busje, alleen af en toe wat meer olie bijvullen. Andere auto’s hebben als deuken uit de velgen moeten laten halen, de motor uit ekkaar gehaald, nieuwe springveren laten inzetten etc.

Ohja, er is zelfs 1 team dat in Spanje (1 van de 3 leden) is opgepakt en een nachtje in de gevangenis heeft moeten doorbrengen. Ze waren dan ook wel erg ruw tegen de politie schijnt. Ze zijn inmiddels weer onderweg en zullen ons morgen vroeg weer ontmoetten om de grens bij Mauritanie over te steken.

Helaas hebben we dus niet altijd bereik en zullen we proberen toch verhalen te posten. We hebben kunnen regelen dat we via twitter berichten kunnen plaatsen. Dit gaat via een sms en zullen trachten dagelijks korte berichten op deze pagina te zetten.

We houden jullie op de hoogte.

Groet, Edwin en Oscar